Zo braaf

Vandaag na een paar dagen flink ziek zijn weer helemaal beter en erg veel zin in rijden. Vandaag is ook de dag dat er een storm over het land dendert met weer alarm en code rood. Paarden zijn binnen gebleven vanwege de storm.

Dus als ik 's avonds kom staat Djarra rijk halzend naar me uit te kijken. Eerst zijn stal gedaan en flink vers stro erbij gedaan, hiermee is Djarra al helemaal tevreden.
Ik niet, want ik wil rijden! De storm is afgenomen en we hebben tenslotte een prachtige binnen bak dus opgezadeld en mee genomen naar de bak. Ondanks dat het pakjes avond is toch nog al wat mensen die ook rijden. De meeste niet lang.

Met de foto van de les van zondag op mijn netvlies: prachtig lopend paard, maar ik zit voorover! heb ik mijn huiswerk klaar liggen. Rijden vanuit mijn centrum, los, actief in balans  EN daar blijven als hij lekker gaat nageven in de draf! In de stap het (langzame) tempo negeren en alleen vanuit lichtheid hem loswerken.

Mijn geduld wordt beloond, want zijn stap wordt krachtiger en actiever.

In draf steeds weer mezelf helpen herinneren dat ik niet  "voorwaard moet gaan rijden", maar in mijn centrum blijven, los en actief. Weer wordt ik beloond als hij mooi naar mijn hand toe komt met een achterhand die draagt. Linksom vindt hij nog lastig, maar als ik bij mezelf blijf en daarmee duidelijk in mijn kader en vraag, dan kan hij ook linksom soepel naar mijn hand komen en blijven.

Het ging zo goed dat ik hierna gestopt ben. Niet ook  nog galop willen of meer dit of meer dat. Goed is goed en dat moet ik belonen en koesteren. Dit belooft zoveel goeds.